ÖNEMLİ UYARI : (IP KONTROLLÜ ÜYELİK GÜVENLİĞİ)

Giriş yaptığınız üyelik bireysel olarak sadece 1 (bir) kişilik kullanıcının kullanımı içindir. Üyeliklerimiz kurumsal değil kişiseldir. Giriş yapıldıktan sonra aynı kullanıcı adı ve şifre ile başka bir IP numaralı kullanıcı girişi yapılırsa üyeliğiniz otomatik olarak BLOKE olur. Lütfen şifrenizi paylaşmayınız. Üyeliğinizi giriş yaptıktan sonra “GÜVENLİ ÇIKIŞ” yaparak başka bir yerde, başka bir bilgisayarda kullanmanızda sakınca yoktur. Şifrenizi ailenizden biri kullansa dahi sistem aynı anda birden fazla giriş yapılmasına izin vermeyecektir.

Eğer bu üyelik size ait değilse lütfen “GÜVENLİ ÇIKIŞ” yapınız. Aksi taktirde şifresini sizinle paylaşan gerçek üyenin üyeliği BLOKE olacaktır.


Okudum ve Kabul Ediyorum

Hesap Sahibinin Zarar Görmemesi İçin Çıkış Yapmak İstiyorum

Yardım Merkezi
 

› ESKİ TÜRKÇE DÖNEMİ VE ÖZELLİKLERİ
Kaynakça()  Resim-Sekil()  Tablo()     10 Sayfa  [ Geri Dön ]

Dökümanı İndirebilmek İçin Üye Girişi YapınızHenüz Üye Değilseniz Buraya Tıklayıp Üye Olabilirsiniz
Önemli NotSitedeki dosyalar üye olmak için öğrencilerin gönderdiği dosyalardan oluşmaktadır. Eğitim ve öğretim amaçlıdır. Bu dosyaların tümünün editörden gözden geçirilmesi yoğun bir emek gerektiğinden, gözden kaçmış olanlar olabilir. Ayrıca bir üyemiz tarafından gönderilen bir dosyanın telif hakkına tabi olup olmadığını her durumda tespit edemeyebiliriz. Böyle bir durumu fark etmeniz halinde lütfen yardım bölümümüzden bize durumu bildirin. Siteden kaldırılması için dosya numarasını mesajınıza ekleyiniz. İlgili dosya 48 saat içerisinde derhal siteden kaldırılır.. Telif haklarına gösterilen özen konusunda bize yardımcı olduğunuz için teşekkür ederiz..
Dosya No : 142414 - Dosyanın Siteden Kaldırılması İçin Buraya Tıklayınız

İçerik ESKİ TÜRKÇE DÖNEMİ VE ÖZELLİKLER





Hazırlayanlar: 043526037 Mert Tığlıoğlu
043526056 Tümenç Erteş
043526012 İskender Vatan


Türk dil tarihinin dönemleri:
Dil tarihi uzmanları, Türk dilinin tarihî gelişimini dönemlere ayırırken metinlerle takip edilen dönemden öncesi için birbirinden az çok farklı ayrımlar ve adlandırmalar yaparlar. Bu farklılıkları bir kenara bırakarak Türk dilinin tarihî dönemlerini şöyle özetleyebiliriz:
1. Altay Dil Birliği Dönemi: Türkçe’nin Altay dillerinden (Moğolca, Mançuca, Tunguzca,Korece, Japonca) henüz ayrılmadığı karanlık bir dönem olarak değerlendirilir.
2. En Eski Türkçe Dönemi: Türkçe’nin bağımsız bir dil olarak ana Altaycadan ayrıldığı dönem olarak kabul edilmektedir.
3. İlk Türkçe Dönemi: Hun, Avar, Hazar, Bulgar dillerinin Türkçeden henüz ayrılmadığı dönem olarak gösterilir.
Türkçe’nin karanlık çağlarına ait dönemleri ana hatlarıyla bu şekildedir. Bundan sonraki dönemlere ait metinler, yazılı kaynaklar olduğu için dilimizin tarihî gelişimi sağlıklı bir şekilde izlenebilmektedir. Türkçe’nin metinlerle takip edilebilen bu dönemleri sırasıyla şöyledir:
ESKİ TÜRKÇE DÖNEMİ VE ÖZELLİKLERİ:
Türkçe´yi metinle ve "Türk" adı ile takip edebildiğimiz gerçek bir devredir.Tarih olarak M.S. VI-XI.yüzyıllar arasını kabul etmekteyiz.Yazıtlar ile Uygur metinlerini içine alan bu çağ. A.Kök-Türk,B.Uygur,C.Karahanlılar devresi olmak üzere üçe ayrılmaktadır. Bu dönem de Türk dilinin yayılma alanı Orta Asyadır, Genel çizgileri ile kuzeyde Yenisey ırmağı çevresinden ve Moğolistandan başlayıp batıda Aral gölü ve hazar denizine kadar uzanan bir genişliktedir. Yazı dili olarak, M.S. 552-745 tarihleri arasında siyasî varlık göstermiş olan Köktürkler’in dili ile 745-850 ve 870-1250 tarihleri arasında Köktürkler’in yerini alan Uygurların diline dayanır.
Bugün elimizde Köktürklerden kalma Kül-tigin, Bilge-Kağan ve Tonvukuk adlarına dikilmiş mezar taşı niteliğinde üç büyük yazıtla daha küçük olan yüzlerce mezar taşı (veya mengü/bengü taş) vardır. Millî Türk yazısı olan “Köktürk yazısı” ile taş üzerine oyularak yazılmış olan bu yazılar: Orhun Anıtları(abideleri) veya Köktürk yazıtları olarak da bilinir.Bunlar Köktürklere ait olmamakla birlikte Yenisey ırmağı çevresinde bulunmuş ve yine küçük mezar taşları durumunda olan çok sayıdaki Yenisey Yazıtlarını da katabiliriz. Uygurlar devrinde ise, 1900-1914 yılları arasında Doğu-Türkistan´da yapılan kazılardan çıkma yüzlerce sandık yazma eser kalmıştır. Uygur, Mani ve Brahmi yazıları gibi değişik yazılarla yazılmış olan bu eserlerin konuları çok çeşitlidir. Bunlardan bir kısmı okunarak transkripsiyon (çeviri yazı) alfabesi ile yayınlanmış, dil özellikleri ve kelime haznesi ortaya konmuştur. Büyük bir kısmı da daha Avrupa ve Asya memleketlerinin belirli kitaplık ve müzelerinde yazmalar halindedir. Türkçe’nin belgelerle takip edilen ilk dönemi olup 13. yüzyıla kadar olan zamanı içine alır. Türkçe’nin bütün dönemleri hesaba katıldığında hem ses ve biçim bilgisi hem de söz varlığı bakımından en saf ve duru dönemidir. Dilin gramer özelliklerini, tarihî gelişimini tespit için düzenli ve bol metinlerin olduğu bu dönemde bütün Türkler, Türkçe’nin bu ilk yazı dilini kullanmışlardır. Eski Türkçe dönemine ait metinler; Köktürk, Uygur ve Karahanlı metinleri olarak üç grupta toplanır:


A)Köktürk dönemi ve özellikleri:

Köktürklerin kendi icadı olan Köktürk alfabesiyle taşlar (bengü taşlar*) üzerine yazılan metinlerdir. Bir kısmı çeşitli albüm ve dergilerde tanıtılan, bir kısmı ise henüz yayınlanmamış irili ufaklı bu metinlerin sayısı 250’den fazladır. Bengü taşların en meşhurları Kül Tigin, Bilge Kağan, Tonyukuk adına diktirilen ve Köktürk Yazıtları (Orhun Abideleri) adıyla bilinenlerdir. Metin itibariyle daha uzun ve kapsamlı olan bu yazıtlar dışında Köktürk çağına ait diğer bengü taşlar şunlardır: Çoyrın, Hoytu Tamir, Nalayha, Talas, Hangiday, İhe-Nûr, Köl İç Çor (İhe-Huşotu), İşbara Tamgan Tarkan (Ongin), Altun Tamgan Tarkan (İhe-Aşete), Mahan Kağan (Bugut).Bunlardan “Çoyrın bengü taşının 687-692 yılları